Historia

Fragment niemieckiej gazety odkrytej pod warstwą tynku

Działalność kulturalna w willi przy ulicy Siedleckiej prowadzona jest przynajmniej od lat 60. XX wieku. Po II wojnie światowej na terenie przyległej fabryki założono Zakłady Przemysłu Wełnianego im. J. Niedzielskiego, natomiast w willi zakwaterowano mieszkańców. W latach 60. przeprowadzono tu remont adaptujący wnętrza na potrzeby działalności kulturalnej, między innymi pogłębiono piwnicę. Funkcjonował tu Międzyzakładowy Dom Kultury, którego działalność była skierowana głównie do pracowników okolicznych fabryk włókienniczych. W grudniu 1979 roku zmieniono nazwę instytucji na Dzielnicowy Dom Kultury, a jego organizatorem został Urząd Miasta. W latach 80. DDK posiadał dwie nieistniejące już filie: Dom Harcerza przy ulicy Pabianickiej 55 oraz Dom Kultury Energetyk przy al. Politechniki 17. W czerwcu 2012 roku ta ostatnia filia została zamknięta, a budynek oddany firmie Dalkia, zarządzającej elektrownią EC2. W październiku 2012 roku Ośrodek Kultury Górna otworzył działalność na osiedlu Olechów. Strefa Kultury Otwartej działa w budynkach szkół podstawowych przy ul. Dąbrówki 1 oraz Zakładowej 35.

Plan Ośrodka Kultury Górna

archiwalne plany architektoniczne willi Otto Haesslera

Willa, w której mieści się Ośrodek Kultury Górna, oraz otaczający ją ogród, jest charakterystycznym przykładem łódzkiej rezydencji fabrykanckiej i świadectwem łódzkiej przeszłości industrialnej, włókienniczej i wielokulturowej. Jest budynkiem rozpoznawalnym przez łodzian, a szczególnie przez mieszkańców dzielnicy Górna, którzy nazywają go „pałacykiem”.

W 1896 roku Teresa John kupiła plac między ulicami Widzewską (ob. Kilińskiego), rzeką Dąbrówką, obecną ulicą Łęczycką i projektowaną wtedy ulicą Siedlecką. Dwa lata później John sprzedała połowę częściowo zabudowaną budynkami fabrycznymi działkę niemieckiemu przedsiębiorcy Otto Haesslerowi, właścicielowi firmy Otto Haessler i S-ka. Haessler wybudował na tej parceli fabrykę, mieszkania dla majstrów, stajnię i wozownię. W 1898 roku od strony ulicy Widzewskiej wzniósł willę otoczoną ogrodem, w której zamieszkał. Dom od frontu posiada strzelistą kopułę, spadzisty dach, dawniej były tu też przeszklone werandy oraz osobne wejście dla służby. Budynek powstał w niespotykanym w Łodzi stylu szwajcarsko-alpejskim. W ogrodzie utworzono staw, a na granicy działki przepływała, obecnie wyschnięta, rzeka Dąbrówka. Na początku XX wieku willa została rozbudowana o wschodnią część. Po II wojnie światowej rodzina Haesslerów wyjechała do Niemiec, a rodzina właściciela zrezygnowała z roszczeń do nieruchomości, zastrzegając przeznaczenie willi na cele społeczne i kulturalne.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn